Taka matryca pełni rolę podpowiedzi rejestru VAT i kont dla dopisywanego PK. W pozycjach matrycy określa się po prostu rodzaje kwot i konta. Podczas tworzenia pozycji ręcznego PK na bazie takiej matrycy nastąpi proste podstawienie kwot i kont.

To matryca służąca do przeksięgowania obrotów pomiędzy wskazanymi kontami księgowymi. W tym trybie wymagane jest zastosowanie zmiennej %Konto do określenia konta stałego dla jednej strony (Wn lub Ma). Jednocześnie konieczne jest wtedy wybranie kwoty, która jest predefinicją na użytek zmiennej %Konto. Kwoty takie w słowniku kwot oznaczane są symbolem .

Podczas księgowania zmienna %Konto umożliwi zaznaczenie kont, z których kwoty mają być przeksięgowane na wpisane na sztywno konto stałe dla drugiej strony. Przeksięgowana może być suma kwot z zaznaczonych kont lub tylko jej część (por. Niżej). Takie wykorzystanie matrycy jest możliwe przy wyłączonej edycji rejestru VAT.

Kwoty mogą zostać przeksięgowane w całości lub tylko w pewnej części. Żeby przeksięgować tylko część, trzeba wyznaczyć procent kwoty do przepisania na stałe konto. Można go określić bezpośrednio, przez wpisanie wartości procentu, lub pośrednio.

Przy metodzie pośredniej wyznacza się stosunek kwot z dwóch lub więcej kont. Pozwala na to funkcja uaktywniana przez zaznaczenie pola stosunek sald na kontach. Stosunek wartości wskazanych kont wyznaczy z kolei wielkość procentową, która zostanie zastosowana do kwoty wybranej w polu Nazwa kwoty.

Dwa konta, na podstawie których pośrednio wyznaczany jest procent do przeksięgowania, odpowiadają licznikowi (na ilustracji to konto 700-01-02-03) i mianownikowi (na ilustracji puste pole). Jeżeli utworzonych zostanie kilka pozycji matrycy, w których mianownik będzie pusty, podczas przeksięgowania do mianownika podstawiona zostanie suma liczników ze wszystkich pozycji (danej matrycy) z pustymi mianownikami.

Przykład. Są trzy pozycje matrycy dekretów, w których procent kwoty do przeksięgowania wyznaczany jest pośrednio. Mianownik w każdej z tych pozycji został nie wypełniony, a w licznikach są wprowadzone konta, kolejno: 201-1-1 w pierwszej, 202-1-2 w drugiej, 201-1-3 w trzeciej pozycji. Podczas obliczania procentu dla pierwszej pozycji, w liczniku znajdzie się odpowiednia kwota z konta 201-1-1, natomiast do mianownika zostanie podstawiona suma kwot z liczników tych trzech pozycji: 201-1-1 + 202-1-2 + 201-1-3. Analogicznie w liczniku pozycji drugiej znajdzie się kwota z konta 201-1-2, w liczniku pozycji trzeciej kwota z konta 201-1-3. W mianownikach drugiej i trzeciej pozycji będzie ta sama co w pierwszej pozycji suma kwot z trzech kont. Na podstawie w taki sposób uzyskanych wartości, obliczany będzie procent kwoty do przeksięgowania.

Ilustracja 7.6. Księgowość. Definicja pozycji matrycy dekretu

A. Jeżeli jako tryb przetwarzania wybrałeś Matryce dla przeksięgowań obrotów z kont, jedno z kont powinno zostać określone przez zmienną %Kont; kwota musi być wówczas predefinicją na użytek zmiennej %Konto. B. Stosunek kwot zaksięgowanych na tych dwóch kontach będzie podstawą do naliczenia procentu kwoty z pola Nazwa kwoty do księgowania. Na ilustracji mianownik jest pusty, co pozwala skorzystać z funkcji tworzącej mianownik jako sumę liczników z innych pozycji matrycy (pozycji z pustym mianownikiem).

To tryb przeznaczony do tworzenia dokumentu wystawianego pod koniec roku bilansowego, który kwoty z kont wynikowych przeksięgowuje na zdefiniowane w Administracji Systemu konto wyniku finansowego (Administracja Systemu > Konfiguracja Systemu > Księgowość, zakładka PK). W tym przypadku nie trzeba definiować pozycji matrycy.

Matryca powstająca w tym trybie pozwala automatyzować operacje rozksięgowywania – ze wskazanego konta rozksięgowania na wybrane konta (np. z kont 5xx na konta 4xx). W tym trybie możliwe jest korzystanie z widoków kont (por. wcześniej).